ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΠΡΩΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

-       Οι πρώτες γέφυρες κατασκευάστηκαν από τον άνθρωπο με δυο τρόπους:

α) Με την τοποθέτηση μεγάλων επίπεδων λίθων πάνω από τις φυσικές ροές (χείμαρρους και ποτάμια) και

 β) με μεγάλους κορμούς δέντρων, που γεφύρωναν μικρά ρεύματα. Πιστεύεται ότι στα 4.000 χρόνια π.Χ. ο άνθρωπος της νεολιθικής εποχής άρχισε να επεξεργάζεται μεγάλους λίθους και να τους τοποθετεί σε μορφές τόξων, γεφυρώνοντας στην αρχή μικρά και με την πάροδο των αιώνων μεγαλύτερα ανοίγματα.

-       Γύρω στο 17ο και 18ο αιώνα κατασκευάστηκαν στον ελλαδικό χώρο πολλές λίθινες τοξωτές γέφυρες. Μερικές γέφυρες των βυζαντινών χρόνων και της περιόδου της Τουρκοκρατίας διασώζονται ως σήμερα. Χαρακτηριστική είναι η τοξωτή γέφυρα στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας,

που αποτελεί χαρακτηριστικό τύπο γέφυρας των βυζαντινών και κυρίως των μεταβυζαντινών χρόνων.

-       Τη δεκαετία 1925-1935 έγιναν στην Ελλάδα αξιόλογες κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα, ενώ στην ορεινή χώρα κατασκευάστηκαν πάρα πολλές και καλού αισθητικού αποτελέσματος λίθινες γέφυρες, που τις έχτιζαν οι φημισμένοι Γιαννιώτες τεχνίτες της πέτρας. Αξιόλογα τέτοια γεφύρια μπορεί κανείς να συναντήσει στα Ζαγοροχώρια (ονομαστό είναι το γεφύρι του Κόκορη).

Ωστόσο τα νεότερα χρόνια κατασκευάζονται όλο και περισσότερες γέφυρες στο οδικό δίκτυο της χώρας, με αποκορύφωμα το θαύμα της σύγχρονης τεχνικής, τη γέφυρα που συνδέει πάνω από τη θάλασσα το Ρίο με το Αντίρριο και έχει μήκος πάνω από 2 χιλιόμετρα (κατασκευάστηκε τα τελευταία χρόνια του εικοστού αιώνα και τα πρώτα του εικοστού πρώτου και δόθηκε στην κυκλοφορία το 2004).

ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

- Από τα πανάρχαια χρόνια, η αποκατάσταση της συνέχειας μιας οδού πάνω από μια υδάτινη ροή αποτελούσε σημαντικό πρόβλημα. Έτσι, ο άνθρωπος αναγκάστηκε να το αντιμετωπίσει, δηλαδή να κατασκευάσει γέφυρες από τους προϊστορικούς ακόμη χρόνους. Η δυσκολία του έργου απαιτούσε την επιστράτευση ιδιαίτερων ικανοτήτων του ανθρώπου και γι' αυτό δεν είναι αφύσικο το γεγονός ότι οι κατασκευές των γεφυρών συνδέθηκαν με θρύλους, θυσίες ή και ανθρωποθυσίες (βλ. το σχετικό θρΰλο για το γεφύρι της Άρτας). Οι γέφυρες είναι κατασκευές που έχουν σκοπό την αποκατάσταση της συνέχειας μιας γραμμής επικοινωνίας, όπως μιας οδού (οδική γέφυρα)

, ενός σιδηροδρόμου (σιδηροδρομική γέφυρα),

της κυκλοφορίας των πεζών (πεζογέφυρα)

ή ενός αγωγού (π.χ. υδατογέφυρα,

γέφυρα καλωδίων

κτλ.) πάνω από ένα εμπόδιο. Τα συνήθη εμπόδια που γεφυρώνονται είναι ποτάμια και γενικότερα υδάτινες επιφάνειες αλλά και άλλοι συγκοινωνιακοί άξονες, τεχνητές υδάτινες ροές, χαράδρες, κοιλάδες κ.ά.

Οι σύγχρονες κοινωνικοοικονομικές ανάγκες για καλύτερα και ασφαλέστερα συγκοινωνιακά δίκτυα οδηγούν σε συνεχή αύξηση του αριθμού των γεφυρών. Έτσι τα δίκτυα αναπτύσσονται ποιοτικά και επεκτατικά, ενώ κατασκευάζονται σύγχρονοι άξονες, οδικοί και σιδηροδρομικοί, σε περιοχές ιδιαίτερα δυσχερείς γεωμορφολογικά και γεωλογικά.