ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ -  ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

Το πρώτο Ανάγνωσμα ανήκει στην ενότητα «Τα Πάθη» στην οποία προβάλλεται η σύγχρονη ελληνική εποποιία: Η πορεία του ελληνικού στρατού στην Αλβανία, η Νίκη, η Κατοχή, η Απελευθέρωση.

Το θέμα του κειμένου δηλώνεται με τον τίτλο του. Πρόκειται για την πορεία του στρατιωτικού σώματος που έλαβε διαταγή να κατευθυνθεί στη γραμμή Χειμάρρας - Τεπελενίου, στις 7 Ιανουαρίου (ανήμερα τ' Αγιαννιού) του 1941. Δώδεκα μέρες είχανε μείνει στα μετόπισθεν και πάνω που συνήθιζαν στην ιδέα ότι είναι και άνθρωποι, εκτός από στρατιώτες, βρέθηκαν ξανά να πορεύονται μέσα στη λάσπη, την πείνα, τις ψείρες και το ξενύχτι. Έπρεπε να αντικαταστήσουν το σύνταγμα της Ηπείρου (τους Αρτινούς) που είχε ήδη μεγάλες απώλειες.

Η ταλαιπωρία δεν άργησε να τους κάνει αγνώριστους. Η μοναδική παρηγοριά ερχόταν από τη μνήμη του παρελθόντος. Ενώνονταν νοερά με τους ήρωες του 21. τους αγωνιστές του 97 ή του 12 σ' αυτή τη νέα δοκιμασία. Ο πόλεμος δεν ήτανε πια το γυμνό παράλογο που «ασχήμιζε την πλάση»- Η φρίκη του γινόταν συνήθεια και προχωρούσαν για να πληρώσουν το δικό τους μερίδιο σ' αυτό που ονόμαζαν κατάρα, σκληρή μοίρα του τόπου. Όσο πλησίαζαν στον προορισμό τους τόσο πύκνωναν τα φοβερά σημάδια. Οι τραυματίες, οι ετοιμοθάνατοι, οι ανατριχιαστικές διηγήσεις των τραυματιοφορέων. Και όταν συναντούσαν αιχμαλώτους, οι γεμάτες τσέπες τους, ήτανε πρόκληση για τους πεινασμένους δικούς μας στρατιώτες.

Έτσι, μετά την απάνθρωπη αυτή πορεία, βρέθηκαν ξανά στην άμεση φρίκη της πρώτης γραμμής.