Μαρσύας Απόλλωνας

Ο πίνακας, παρουσιάζει τις τελευταίες στιγμές ενός γνωστού μουσικού διαγωνισμού ανάμεσα στο σειληνό Μαρσύα, βιρτουόζο του αυλού, και τον Απόλλωνα, θεό των τεχνών, προστάτη των Μουσών και θαυμάσιο εκτελεστή της λύρας. Αφού ο Μαρσύας, που τόλμησε να προκαλέσει το θεό, έχασε στο διαγωνισμό, ο Απόλλωνας τον καταδίκασε σε θάνατο. Ο Απόλλωνας κάθεται σ'ένα βράχο και φορεί το υπέροχο ένδυμα του κιθαρωδού. Το κεφάλι του περιβάλλεται με φωτοστέφανο και στολίζεται με δάφνινο στεφάνι που έχει μια ταινία με άσπρες και κόκκινες χάντρες. Ακουμπά πάνω στο αγαπημένο του μουσικό όργανο, τη λύρα, και με το δεξί του χέρι, που κρατεί το χρυσό πλήκτρο με το οποίο έπαιζε τις χορδές, δείχνει το Μαρσύα. Συνοδεύεται από μια γυναίκα που η επιγραφή ονομάζει Πλάνη, και μπορεί να ερμηνευθεί σαν η προσωποποίηση της λανθασμένης σκέψης (που σ'αυτή την περίπτωση παρέσυρε το Μαρσύα να προκαλέσει το θεό).

Δύο Σκύθες που φορούν Φρυγικούς σκούφους και κοντούς χιτώνες εκτελούν την απόφαση. Οδηγούν το Μαρσύα, ντυμένο με δορά πάνθηρα, σ' ένα δέντρο όπου θα τον γδάρουν ζωντανό. Πανικόβλητος και φοβισμένος, ο Σειληνός κοιτάζει ικετευτικά τον Απόλλωνα. Ο Όλυμπος, ο νεαρός μαθητής του, ικετεύει το θεό να φανεί επιεικής. Ο διπλός αυλός του Μαρσύα είναι ριγμένος στο έδαφος κοντά στα πόδια του Απόλλωνα. Η σκηνή είναι γεμάτη εκφραστικότητα. Ο καλλιτέχνης κατάφερε να αποδώσει τις διαφορετικές ψυχολογικές καταστάσεις των πρωταγωνιστών. Η αυστηρή και μεγαλοπρεπής έκφραση του θεού, βρίσκεται σε αντίθεση με την πανικόβλητη έκφραση του Μαρσύα και την αποφασιστικότητα των δημίων.